Wonen in Kvikne

Home

Kvikne dd 05-11-2005

Hei hei allemaal,

Er is weer van alles gebeurd sinds de laatste weblog.

In de eerste plaats heb ik het erg naar mijn zin op het werk, het

spuiten gaat steeds beter en ik wordt verder erg vrij gelaten in alles

wat ik doe. Mijn hoofdtaak is spuiten, en de basis kleur is zwart of

zwart, en af en toe een kleurtje. Daarnaast doe ik ook heel veel

patineren, dat is een laagje zilverkleurige patine aanbrengen op alle

producten, met duim en wijsvinger, zodat het product iets ouder lijkt.

Ik heb fijne collega's, als ze onderling praten doen ze dat in dialect,

en daar versta ik dus echt helemaal niets van, terwijl ons Noors nog

helemaal niet zo slecht is. Ik begin om 7 uur (en eindig om half 4) en

omdat het een half uur rijden is, zo'n 35 km, rijden we al iets na

zessen weg. We, zijn nog drie andere collega's die vlak bij ons wonen.

Samen rijden we dan naar Vinstra, om daar nog een andere collega

op te pikken. Vanaf daar rijden we dan met 5 man door naar Hundorp.

Saskia heeft gesolliciteerd op twee vacatures bij het verzorgingshuis

in Vinstra. Dat is nu inmiddels 5 weken geleden, ze heeft al diverse

keren gecheckt of er al iets bekent was omtrent deze twee functies,

maar krijgt steeds te horen dat dat niet zo snel kan omdat alles

behandeld moet worden, dus dat wordt afwachten.

De laatste keer vertelden ze dat zo'n procedure ongeveer 8 weken in

beslag neemt. Maar verder heeft ze het veel te druk met poetsen,

wassen, boodschappen doen, eten voorbereiden en bakken

van allerlei soorten cake en taarten. Ook is ze gevraagd om in een

nieuw op te richten "dame-club" te komen. Dat is een leuke club

meiden/vrouwen van zo'n beetje dezelfde leeftijd, die hier in de buurt

wonen. Ze komen 1 maal per maand bij elkaar om gezellige dingen

te doen, dus dat is goed voor de sociale contacten en het Noors.

We hebben de gratis Noorse les van overdag moeten inruilen voor

een betaalbare cursus in de avonduren, omdat het anders niet te

combineren viel met mijn werk. De cursus is

het plaatsje Ringebu, ongeveer 45 km bij ons vandaan.

Er wordt goed lesgegeven, en wij zijn ingedeeld in een midden groep

samen met een aantal nederlanders, het is dan best gezellig op

zo'n avond. Het is dan best een lange dag, want de les begint om

6 uur en duurt tot half 9.

We hebben een beetje pech gehad met de Peugeot, deze is, toen

we naar boven reden, warm gelopen. We stonden met een kokende

motor langs de kant van de weg, maar we hadden geluk want,

binnen 3 minuten hadden we al hulp van buren en m'n collega's.

Omdat we gelukkig goed verzekerd zijn konden we een sleepdienst

bellen om de auto naar de Peugeot-dealer in Otta, 50 km noordelijk,

te laten brengen. Eerst konden ze niets vinden, dus alles nog eens

goed uit laten leggen wat er precies gebeurd was, door Per een

collega. Dus zouden ze de thermostaat gaan vervangen, maar die

bleek het toch niet te zijn, toen belde ze dat de radiator dicht geslipt

was (een raar verhaal, maar goed), omdat die niet op voorraad was

moest ie besteld worden in Frankrijk, dat zou een week gaan duren.

Enfin, toen die eindelijk binnen was konden ze hem gaan inbouwen,

maar toen ik belde om te vragen of de auto klaar was, wisten ze me

te vertellen dat het uiteindelijk toch de radiator niet was, maar de

waterpomp was de boosdoener. Deze was, jawel, ook niet op

voorraad, dus maar weer wachten. Uiteindelijk heeft de auto 2 volle

weken bij de garage gestaan, maar is gelukkig nu weer in orde.

Saskia had ook nog even pech, want toen onze auto in Otta stond, en

het intussen waanzinnig gesneeuwd had, moesten de zomerbanden

van de Peugeot omgewisseld worden voor spijkerbanden. En deze

lagen hier dus in de schuur. Dus die ging ze brengen met onze

Nissan. In Kvam, een klein plaatsje verderop, is de maximum

snelheid 50 km, en Saskia reed op dat moment een km of 65.

Nu moet ik er bij vertellen dat ze, omdat de E6 helemaal besneeuwd

was en glad, ze de auto uit heeft laten rollen bij het binnen rijden van

het plaatsje Kvam. Maar 65 km rijden is op zich niet zo bezwaarlijk

in Noorwegen maar dan moeten ze je niet flitsen, en dat geluk had

Saskia die dag. Vandaag viel de bekeuring op de mat, en kost hier

2900 NOK, da's omgerekend 375,-- euro. Dus da's ietsje minder fraai.

Nog even over die sneeuw, het heeft hier vorige week zo

verschrikkelijk hard gesneeuwd dat er in en mum van tijd ongeveer

35-40 cm lag. Dus dat was even hard werken om alle sneeuw van de

oprit af te krijgen. Met de nieuw aangeschafte sneeuwschuivers

was het wel te doen, maar 75 meter oprit is echt teveel om met het

handje te doen. Vanaf nu gaat dan ook Helge, een buurman, het de

hele winter bijhouden met de tractor, hij heeft al twee keer bij ons

geschoven,

ie wel ons hele grasveld aan barrels gereden. De plaggen liggen overal,

da's wel zonde want het lag er net zo mooi en strak bij. Maar dat

lossen we in het voorjaar wel weer op.

Maar de sneeuw was zo mooi en alles zag er zo vredig uit, dus hopen

we dat er spoedig weer meer valt, want alles is na een week van veel

te warme temperaturen weer weggesmolten.

De Noren zeggen steeds dat het wel lijkt of de zomer weer is begonnen.

Saskia ging, toen er zoveel sneeuw lag, thee drinken bij een buurvrouw

ongeveer anderhalve km. verderop. Guusje liep mee met haar, dol

springend in de sneeuw. Eenmaal aangekomen bij het huis ging Guus,

op het overdekte balkon op de tuintafel liggen. Zo kon ze binnenkijken.

Toen Saskia weer naar huis ging sprong Guusje op en liep weer

helemaal mee terug, achter sneeuwballen aan rennend.

Omdat we dus eindelijk adsl hebben, kunnen we weer normaal

op internet en de website bij gaan werken.

We hebben zoveel foto's van de afgelopen 6 maanden dat het erg

moeilijk is om een keuze te maken. Het is erg veel werk,

maar ook leuk om te doen. Er staan al foto's op van ons huis. De rest

volgt. Ook kunnen we nu bellen met www.skype.nl , onze inlognaam

is saskia.joost , dus nu kunnen we lekker goedkoop telefoneren.

De lijn heeft een kleine vertraging, maar dat nemen we maar op de

koop toe. (steeds als ik zulke zinnen schrijf moet ik denken "hoe zou

dat in het Noors zijn")

Ook hebben we sinds vandaag een toetsenbord met Noorse toetsen,

da's toch wel veel prettiger dan een Nederlands toetsenbord. Nu

kunnen we de letters ø,å en æ zonder omwegen gebruiken.

Dit was het weer voorlopig, binnenkort hopelijk meer fotomateriaal.

Heel veel groeten van Saskia en Joost en een kroel van ons Guusje