Wonen in Kvikne

Home

Kvikne dd 26-06-2005

Vorige week zaterdag was het weer eens lekker zonnig en zijn

we, nadat we eerst visvergunningen voor de hele omgeving zijn

gaan kopen, lekker wezen vissen in het bergmeertje dat op ong.

8 km van ons huis ligt. Helaas hebben we niets gevangen die dag

dus ook geen forel op het menu maar pizza.

Toen we op het einde van de middag thuis kwamen zat er goed

nieuws in de brievenbus, een brief van de politie ( jaaa die brengen

ook wel eens goed nieuws). In deze enveloppe zat onze verblijfs-

vergunning. Omdat we nog geen werk hebben en we op basis van

ons huis en spaargeld de verblijfsvergunning hadden aangevraagd,

hadden we gerekend op een vergunning van 6 mnd of max. 1 jaar.

Maar we hebben er een gekregen voor 5 jaar, en dat is toch best

uitzonderlijk, en daar zijn we super blij mee.

Alleen die van Saskia moet even opnieuw gemaakt want ze hadden

de verkeerde doopnamen gebruikt. Zoveel namen zijn ze niet gewend

hier in noorwegen.

's Avonds lekker buiten gewerkt tot 22.30 uur en toen we binnen

kwamen stond er een sms-je op mijn telefoon, of we bij buren 1 km

verderop een kop koffie en een wijntje kwamen drinken samen met

nog twee andere buurtjes. Ondanks het late tijdstip waren we hartelijk

welkom. Flesje wijn onder de arm en wij te voet naar de buren.

We zaten buiten op het balkon en het was bere gezellig, toen we

terug naar huis liepen was het half drie en uiteraard nog steeds

hartstikke licht. Diezelfde avond werd ik (Joost) uitgenodigd om

samen met Thor op zondag (vandaag dus) mee te gaan schieten

op de schietbaan. In noorwegen moeten ze elk seizoen opnieuw een

proef afleggen om te mogen jagen.

Ik mocht een geweer lenen van de zoon van Thor, en iedereen

mocht 3 x 5 kogels afvuren op een doel op 100 meter afstand.

Ons doel was een bord met een eland erop en op de plek van het

hart stond een denkbeeldige cirkel van 30 cm doorsnede.

Voor de proef moeten er minimaal 5 treffers binnen die cirkel zitten,

en daar zat ik telkens heel dicht bij. De exacte uitslag weet ik niet

omdat ik voor spek en bonen mee deed, maar ze stonden er wel

van te kijken dat ik er steeds zo dicht bij zat, er waren er bij die het

slechter deden.

De gastvrijheid van de mensen is hier enorm, want gisteren avond

liepen we een stukje op en toen we voorbij het huis van Thor en

Anne Kari liepen werden we gelijk weer uitgenodigd voor een borrel

met eigengemaakte elandworst. Ondanks dat de drank hier zo duur

is, lusten ze er wel pap van. Dus was het al snel weer na 12 uur dat

we naar huis liepen.

Als we vragen hebben over het een of ander springen ze gelijk in de

bres om je te helpen, zoveel ze maar kunnen, da's echt geweldig.

Verder zijn we veel aan het schilderen, en hebben al een litertje of

25 weggewerkt met dekkende beits.

De carpoort en de schuur zijn nu bijna klaar, bruin/zwart op de wanden

en creme op de kozijnen, de deuren zijn rood. Het ziet er echt

fantastisch mooi uit. Ook de rode emaile ornamentjes die Saskia's

vader gemaakt had, staan geweldig mooi op de schuur en gasten-

verblijf, ze horen hier echt thuis.

Ook hebben we het kachelhout voor de komende winter droog liggen

in de schuur ( ruim 4 kub ), maar dit is net niet genoeg voor een winter

dus moeten we nog wel wat bij kopen, maar tegelijkertijd moeten we

ook het hout voor de volgende winter aanschaffen, zodat dat goed

kan drogen voordat we het kunnen gebruiken.

Saskia, de perfectionist, is momenteel kussentjes aan het maken voor

op de extra tuinstoeltjes die we nog aangeschaft hebben.

Het naaimachine van ons mam heeft hier al weer heel wat draaiuurtjes

achter de rug, goed hè.

De langste dag Sankthans is geweest, maar van de vuren en de feesten

hebben we niks meegekregen. De traditie is dan om grote vuren te stoken

en dan rømmegrøt te eten ( een soort pap die je eet met rozijnen, suiker

en kaneel).

Wat we de komende week gaan doen is nog een verrassing, we kijken

steeds per dag wat het weer is en wat we dan gaan doen.

Wat wel vaststaat is een bezoekje aan de meubelfabriek van Skåbu, we

zijn door Thor ( die werkt daar als meubelmaker ) uitgenodigd om eens

te komen kijken. Lijkt ons erg interessant.

Een baantje voor mij zal er niet in zitten want het gaat niet zo goed met

de fabriek, ze maken vrij klassieke en duurzame meubels en daar is

momenteel niet zoveel vraag naar.

Oh ja, de keuken is nu helemaal klaar en ziet er geweldig mooi uit, daar

zijn we dan ook erg blij mee.

Guusje is inmiddels helemaal gewend, ze heeft 't druk met jagen, slapen

en eten en wordt alsmaar liever.

Van de paarden, die nu los op de weg lopen, moet ze niets hebben.

Maar jah, 't zijn ook zulke grote beesten. Ze hebben inmiddels al van

onze brievenbus gegeten en 'n stuk uit 't hek geknabbeld.

Deze dus ook maar voorzien van 'n laag verf, dan blijven ze er misschien

wel van af???

Dat was het weer voor nu.

Tot de volgende weblog,

Groetjes van Saskia, Joost en Guusje